listovi5433cirN
svN
 
 
 
 
Web www.dijaspora.nu
Internet portal za učenje bosanskog jezika nema stručnog opravdanja, smatra asistent na Odseku za srpski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Banjaluci Radomir D. Mitrić
Nedavno je na internetu postavljen portal za učenje bosanskog jezika – www.bosanski.ba – koji, prema rečima književnika i asistenta na Odseku za srpski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Banjaluci Radomira D. Mitrića, nema stručnog opravdanja. Preimenovanje srpskog jezika u bosanski, crnogorski i hrvatski je, istakao je on, posledica činjenice da je na ovom prostoru „politika iznad lingvistike”.

Piše: Boro Marić, dopisnik «Politike»

– Nema opravdanja za ovaj lingvistički metod koji je direktno iniciran političkim faktorima, zato što je reč o jednom jeziku, iste strukture i gramatike – kaže za naš list Mitrić. Preimenovanje srpskog jezika, dodao je on, direktna je posledica što novonastalim nacijama, na štetu nauke, smeta predznak srpski. Mnogim narodima, s druge strane, uopšte ne smeta što govore, uslovno rečeno, tuđim jezicima.
– Amerikanci ispravno svoj jezik i dalje dosledno nazivaju engleskim, što je potpuno prirodno, jer je taj jezik, sa nekim kolokvijalnim posebnostima američkog areala i dalje jezik koji je proistekao iz engleskog. Takva je situacija i u Čileu gde Čileanci svoj jezik ne mogu nazvati čileanskim, jer je to izvorno španski jezik. Problem je u tome što neke balkanske nacije žele da imaju i sopstvene jezike, neprirodno ga izdvajajući iz srpskog i nazivajući sopstvenim. No, ako su Hrvati taj jezik „prigrlili” što lider Ilirskog pokreta Ljudevit Gaj i priznaje u jednom broju njihovog glasila „Danica”, iste probleme stvara i insistiranje na nekakvom „bosanskom” i „crnogorskom” jeziku – objašnjava Mitrić.
– Poznato je da jezici u svetu ne dobijaju nazive prema teritoriji već prema narodu koji taj jezik govori. Dakle, ne govori teritorija nego narod. Ali, ni taj kvalifikativ ne bi se ovde mogao upotrebiti u sferama lingvistike i nauke jer ni ti novonastali narodi nemaju sopstvene jezike, nego se koriste u standardnoj upotrebi, jezikom Srba. Ne može se taj problem posmatrati uz pomoć „teorije policentričnosti” jer se pokušava raslojiti srpski jezik na više manjih jezika, koji bi sad trebalo da dobiju nova imena. Ti „jezici” imaju i nekakve svoje strane u Vikipediji, enciklopediji na internetu, ali lingvistika je egzaktna nauka i zna se šta je naučno a šta ne. Postoje i brojni internet portali koji rade na uspostavi ove nesrećne ideje, a kao glavna tumačenja ovog pitanja navode se mišljenja nekakvih kvazifilologa – rekao je Mitrić.
– Najveća razlika u ovom vavilonskom jezičkom galimatijasu, kojim Hrvati, Bošnjaci i Crnogorci pokušavaju da stvore jezičku nezavisnost, počiva na pet odsto posebne leksike u odnosu na 95 procenata gramatičkog sistema srpskog jezika. Pojavljuju se i neverovatne knjige leksikografskog tipa, kao Vladimira Brodnjaka „Rječnik razlika između hrvatskog i srpskog jezika”. U njemu se najčešće insistira na rečima koje su Srbi izgubili u svom jezičkom osećaju i pamćenju – župan, ban, tisuća, kolnik, koje su posvedočene u Dušanovom zakoniku – navodi Mitrić. – U Bosni i Hercegovini reč je najviše o rečima arapskog i orijentalnog porekla koje su u srpski jezik infiltrirane preko turskog jezika.
– Pa ipak, neosporno je da je osnova srpski jezik i srpska gramatika. Sociolingvistički posmatrano, reč je o jednom jeziku koji i današnja Evropa tako posmatra iako dopušta imenovanje B-H-S (a možda i „M”), i finansira projekte u Austriji istog jezičkog naziva. Jer, da bi neki jezik imao validan status u Evropskoj uniji, on mora da ima najmanje 10 miliona onih koji ga govore. Srpski jezik ima svoju budućnost, samo je bitno da srpske institucije shvate vreme u kojem žive, ne robujući pogrešnim i istrošenim ideologijama – upozorio je Radomir D. Mitrić.

Radomir D. Mitrić rođen je 29. aprila u 1981. godine u Jajcu (BiH).Osnovnu školu i gimnaziju završio u Šipovu, diplomirao na studiju srpskog jezika i književnosti Filozofskog fakulteta u Banjaluci, na kome je i zaposlen u svojstvu asistenta. Pisanjem se bavi od svoje četrnaeste godine, poezija mu je objavljivana u antologijama, časopisima i zbornicima. PoezijaRadomiraD. Mitrića prevedena je na engleski, italijanski, njemački, španski, francuski, ruski i bugarski. Učesnik brojnih književnih festivala i nosilac nagrada, pored ostalih Brankove nagrade (2005.) a u istoj godini postao je nosilac i nagrade ”Miloš Crnjanski”. Nosilac je i mešunarodne nagrade za poezij "CastellodiDuino" (Trst, Italija, 2008). Objavio je više kljiga poezije. Živi, radi i stvara u Banja Luci (Srpska)